งานวิจัยสถาบัน : ท่านคิดว่าสภาพปัญหาของนักศึกษามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ปีการศึกษา 2535 ที่เป็นปัญหาสำคัญของนักศึกษามีอะไรบ้าง กรุณาอธิบายและมหาวิทยาลัยควรจะมีแนวทางในการแก้ไขปัญหานั้นอย่างไร หรือได้ดำเนินการไปแล้วอย่างไรบ้าง อาจารย์ปราณีต : สำหรับในปี 2535 นักศึกษาของเรามีปัญหาอยู่หลายหลาก ผมจะชี้แจงแต่ละปัญหาไปเลยตามความสำคัญตามลำดับจากปัญหามากไปน้อย แล้วขณะเดียวกันก็จะเสนอแนวทางการแก้ไขไปเลยว่าเราได้ทำอะไรไปแล้ว และจะทำอะไรบ้าง ปัญหาเรื่องการเรียน อันนี้ถ้าเรามองจากปรัชญาการผลิตบัณฑิตของมหาวิทยาลัยก็จะเห็นว่าปัญหาเรื่องการเรียนของนักศึกษาเป็นปัญหาที่ค่อนข้างสำคัญก็คงจะมาจากพื้นฐานของนักศึกษาเราที่ว่ามาจากพื้นฐานที่หลากหลาย อาจจะมาจากระดับการศึกษาที่สถาบันการศึกษาต่างกัน ฉะนั้นเวลามาเรียนร่วมกันอาจจะมีบางคนปรับตัวไม่ค่อยทัน อันนี้เป็นปัญหาส่วนตัวของนักศึกษาเองส่วนหนึ่ง แล้วก็อีกส่วนหนึ่งคือมหาวิทยาลัยเองเราเป็นมหาวิทยาลัยใหม่ขาดอุปกรณ์ ขาดตำรา ด้านตำราที่จะให้นักศึกษาค้นคว้ายังไม่เพียงพอและบุคลากรคือ อาจารย์ก็ขาดซึ่งเป็นปัญหาหลักของมหาวิทยาลัยเราขาดมากในเรื่องของอาจารย์ที่จะมาสอนเพราะว่ามหาวิทยาลัยเราอยู่ห่างไกล สวัสดิการต่าง ๆ ก็ยังไม่ดึงดูดอาจารย์ที่จะมาสอน เพราะฉะนั้นอาจารย์ที่มีอยู่ก็เลยยังไม่พอ และที่อยู่ก็รับภาระที่ค่อนข้างจะหนัก การให้การศึกษาแก่นักศึกษาก็ได้ไม่เต็มที่ ในเรื่องของการแก้ไขปัญหาด้านการเรียนการสอนนี้ มหาวิทยาลัยก็ตระหนักดี ผู้บริหารจึงได้มีนโยบายดึงดูดอาจารย์ที่มีประสบการณ์มีความรู้มาสอน โดยการเสนอทุนเรียนต่อบ้าง หรือว่ามีโครงการสร้างบ้านหรือที่อยู่อาศัยซึ่งท่านอธิการก็ได้กล่าวไปแล้ว ในเรื่องของการหาอาจารย์มาเพิ่มเติม ส่วนอาจารย์บางสาขาก็ได้เชิญอาจารย์จากมหาวิทยาลัยอื่นซึ่งเป็นอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญมาสอนพิเศษ นี่เป็นสิ่งที่มหาวิทยาลัยดำเนินการอยู่แล้ว ส่วนอุปกรณ์ต่าง ๆ ก็อยู่ในระหว่างการดำเนินการของงบประมาณจัดซื้อ เอกสารห้องสมุดก็ทราบว่าห้องสมุดจัดซื้อเพิ่มเติมอยู่เสมอ ๆ แล้วก็ประสานงานกับห้องสมุดส่วนกลาง และห้องสมุดของมหาวิทยาลัยส่วนภูมิภาคอื่น ๆ โดยทางระบบเครือข่ายทางคอมพิวเตอร์ และการติดต่อประสานงานทางคอมพิวเตอร์นั้นจะช่วยได้ในเรื่องของตำราที่เรายังขาดแคลน เรื่องทุนการศึกษา โดยส่วนใหญ่แล้วนักศึกษามหาวิทยาลัยเราค่อนข้างจะมีฐานะเศรษฐกิจทางบ้านไม่ค่อยดี ส่วนหนึ่งมาจากนโยบายการกระจายโอกาสของมหาวิทยาลัยด้วยว่าเราอยากให้นักศึกษาที่อยู่ในชนบทมีโอกาสได้เรียน ก็ให้โควต้าค่อนข้างสูง ในส่วนนั้นอันนี้ก็เป็นผลดี เพราะโอกาสที่เราให้เขานั้นเราก็หวังว่าเขาจะเอาความรู้ที่รับจากเราไปพัฒนาหรือ up grade สังคมของเขา สถานะภาพทางบ้านเขาให้ดีขึ้น อันนี้ผมคิดว่าไม่ใช่ความผิดพลาดของมหาวิทยาลัย แต่มันก็เป็นปัญหาในตัวของมันเองว่านักศึกษาเหล่านี้ขาดทุนการศึกษา ฐานะเศรษฐกิจทางบ้านที่จะมาสนับสนุนให้เรียนจบหลักสูตรค่อนข้างขัดสนจึงทำให้นักศึกษาบางส่วนเรียนไม่ได้เต็มที่ เพราะปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายมีส่วนกระทบกระเทือนต่อการเรียนของนักศึกษาด้วย ในแนวทางที่มหาวิทยาลัยดำเนินการก็คือ จัดหาทุนการศึกษาให้นักศึกษา เงินอุดหนุนที่ได้รับจากทางราชการเราได้มาแต่ก็ยังไม่เพียงพอเพราะว่าบรรดานักศึกษาที่ขาดแคลนก็มีอยู่เป็นจำนวนมากทุนที่ให้ในอัตราปัจจุบันโดยเฉลี่ยปีละ 4,000 บาท/ปี/คน ซึ่งถ้าจะมองจำนวนเงินเดี๋ยวนี้ว่า 4,000 บาทต่อทุน ก็คงช่วยอะไรไม่ได้มากอย่างที่เราคาดนัก เพราะว่าจำนวนค่อนข้างน้อย เอามาใช้ในส่วนที่จำเป็นก็คงได้ไม่นาน แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ เพราะฉะนั้นในจุดนี้คณะกรรมการพิจารณาจัดสรรทุนของเราก็มีแนวความคิดว่าทำอย่างไร เราจะเพิ่มจำนวนเงินต่อทุนให้สูงขึ้นได้ เพราะว่าถ้าเราช่วยเขาเราก็อยากจะช่วยให้ถึงที่สุด ให้เขาประสบความสำเร็จได้เลย ถ้าให้แล้วไม่พอก็ไม่ถือว่าบรรลุวัตถุประสงค์ในการให้ทุน เรากำลังพิจารณาขอเสนอให้ทุนเพิ่มจำนวนเงินต่อทุนให้สูงขึ้นกว่า 4,000 บาท ตอนนี้ก็กำลังเก็บข้อมูลว่านักศึกษาที่ขอทุนส่วนใหญ่มีฐานะทางบ้านเป็นอย่างไร แล้วค่าใช้จ่ายจริง ๆ ต่อคนต่อเดือนเป็นอย่างไร ก็คงต้องขอข้อมูลจากทางฝ่ายวางแผนด้วยซึ่งอาจจะมีข้อมูลส่วนนี้ เราจะได้เสนอไปทางสำนักงบประมาณ ว่าเราจะขอปรับเงื่อนไขสูงขึ้นเป็นจำนวนเงินต่อทุนสูงขึ้นได้หรือไม่ ถ้าเราได้ส่วนนี้ก็คงบรรเทาปัญหาเรื่องทุนการศึกษาของนักศึกษาได้บ้าง ส่วนของกองกิจการนักศึกษาเอง เรามีเงินยืมฉุกเฉินอยู่จำนวนหนึ่ง สำหรับให้นักศึกษายืมได้ในยามฉุกเฉิน อันนี้ทำมาตลอดและทำมาแต่แรกแล้ว ในกรณีที่นักศึกษามีความจำเป็นเร่งด่วนทางบ้านส่งเงินมาไม่ทัน ถ้าจำเป็นต้องใช้ในกรณีเร่งด่วนก็สามารถที่จะยืมได้ แต่ก็ไม่มากยืมได้ 300 บาทต่อคน พอเบรรเทาความจำเป็นเร่งด่วนเฉพาะหน้าไปได้ ในเรื่องทุนเราก็มีแนวทางอยู่อย่างนี้ ปัญหาเรื่องที่พัก นับว่าเป็นปัญหาหลักอีกประการหนึ่ง ปัญหาเรื่องที่พักของนักศึกษานั้นผมคาดว่าท่านอธิการก็คงได้ชี้แจงไปบ้างแล้ว เกี่ยวกับนโยบายเรื่องที่พักนักศึกษา ผมอยากชี้ตรงปัญหาว่าปัจจุบันนี้นักศึกษาเราหอพักยังไม่พอ เพราะฉะนั้นก็ต้องอาศัยกระจัดกระจายในหมู่บ้านบ้าง ในเมือง ในอำเภอ…

งานวิจัยสถาบัน : ท่านคิดว่าสภาพปัญหาของนักศึกษามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ในปีการศึกษา 2535 ที่เป็นปัญหาสำคัญ ๆ มีอะไรบ้าง และมหาวิทยาลัยได้ดำเนินการอย่างไรในการแก้ไขปัญหา ผู้ช่วยศาสตราจารย์เอก วัฒนา: ถ้าเป็นปัญหาเกี่ยวกับการเรียนการสอน ผมคิดว่าปัญหาหลักก็คืออาจารย์ของเราหลายคนเป็นอาจารย์พิเศษ ดังนั้นเวลามาสอนก็ต้องมาสอนในวันเสาร์อาทิตย์ ซึ่งบางครั้งก็มาได้บ้างไม่ได้บ้าง ตัวอย่างเช่น อาจารย์พิเศษของคณะวิศวกรรมศาสตร์บางท่าน ติดธุระมาสอนไม่ได้ตลอด แต่มาสอนเอาช่วงท้าย ๆ ของภาคเรียนซึ่งลักษณะเช่นนี้ นักศึกษาจะต้องเรียนวิชาเดียวกันนี้ติดต่อกันหลายชั่วโมง ซึ่งผมคิดว่าการเรียนไม่ได้ผลเท่าใดในกรณีอย่างนี้ อันนี้จะเป็นปัญหาของนักศึกษาที่เนื่องมาจากอาจารย์ที่มาสอนเป็นอาจารย์พิเศษ ซึ่งเป็นปัญหาสำคัญของนักศึกษาที่เกี่ยวกับการเรียนการสอน อีกอย่างหนึ่ง ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น โดยเฉพาะนักศึกษาปีนี้ทำคะแนนได้ไม่ค่อยดี ในส่วนที่ผมสอน ไม่ทราบเป็นเพราะอะไร อันนี้ก็อยากวิเคราะห์อยู่  ปัญหาอีกอย่างหนึ่งที่ผมคิดว่ามีความสัมพันธ์กับปัญหาการเรียนการสอน ถึงแม้จะไม่ใช่ปัญหาโดยตรง แต่ก็ประกอบกันขึ้นมาเป็นปัญหาของนักศึกษา คือ ปัญหาเรื่องหอพัก นักศึกษาหลายคนต้องไปพักข้างนอก ที่ไม่ใช่หอนักนักศึกษา ทำให้เสียเวลาในการเดินทางซึ่งไม่สะดวกหลายอย่างแต่ก็ขึ้นอยู่กับว่านักศึกษาคนนั้นที่เขาเลือกเองที่จะไปอยู่หอพักข้างนอก ทั้งที่หอพักเอกชนในพื้นที่ของมหาวิทยาลัยก็มีสภาพที่ใช้ได้ แล้วก็ไม่แพงเหมือนหอพักข้างนอก นักศึกษาอาจจะเห็นว่ามีความเป็นอิสระหรืออะไรก็แล้วแต่ อันนี้คือปัญหาของนักศึกษา ปัญหาอื่น ๆ ของนักศึกษานั้นก็เหมือนกับปัญหาทั่ว ๆ ไปที่มันเกิดขึ้นในมหาวิทยาลัยผมไม่ได้หมายความว่าเหมือนกับปัญหาทั่ว ๆ ไป แต่หมายความว่า เป็นปัญหาเดียวกันของนักศึกษาทั่วไปในมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เช่น การคมนาคมไม่สะดวกเพราะยังไม่ได้รับการจัดสรรงบประมาณ ถนนเป็นหลุมเป็นบ่อ เป็นโคลนมีฝุ่นมาก คือผมคิดว่าในปีนี้ (ปีงบประมาณ 2536 ) เมื่องบประมาณได้รับจัดสรรมาแล้วก็คงจะได้รับการแก้ไขลุล่วงไปได้มาก และในปีนี้งบประมาณในการสร้างถนนก็ได้แล้ว ถนนระหว่างอาคารก็กำลังทำ ถนนสาย B* ก็กำลังจะเทคอนกรีตก็คงจะช่วยแก้ปัญหาในด้านนี้ไปได้มาก              ปัญหาอีกอย่างหนึ่งของนักศึกษาทั่วไป คือเรื่องของไปรษณีย์   เราไม่มีไปรษณีย์ที่อยู่ในมหาวิทยาลัย เราต้องใช้บริการไปรษณีย์จากข้างนอก และเราก็ได้แก้ไขโดยให้นักศึกษา สามารถฝากปรษณีย์ภัณฑ์ได้กับเจ้าหน้าที่ธุรการของสำนักงานอธิการบดี เอาไปส่งไปรับให้ทุกวัน เรื่องไปรษณีย์นี้ เป็นปัญหาที่เราไม่สามารถไปชักจูงให้ทางกรมไปรษณีย์ มาตั้งไปรษณีย์ย่อยหรือสาขาในมหาวิทยาลัยได้ เจ้าหน้าที่จากกรมไปรษณีย์เคยมาสอบถามผมแล้วครั้งหนึ่ง ผมก็ให้ข้อมูลไป แต่ก็ยังไม่ทราบผลในเรื่อง การมาตั้งสาขาไปรษณีย์ในนี้ ตามแนวความคิดของผม ปัญหาที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน เราก็ได้พยายามที่จะแก้ไขไปแล้ว แต่ที่เราแก้ไขนั้นแน่นอนเราไม่สามารถแก้ไขได้ทั้ง 100 % ถ้าจะแก้ไขได้หมดก็คือ มหาวิทยาลัยได้มีความสมบูรณ์พร้อม แต่ว่าหลาย ๆ คนทั้งนักศึกษาและบุคลากรของมหาวิทยาลัย จะเข้าใจไหมว่า ปัญหานี้เป็นปัญหาที่จำเป็นจะต้องมี หรือว่าไม่สามารถแก้ไขได้ ยกตัวอย่างเช่น หอพักนักศึกษา ตามนโยบายของ รัฐบาล รัฐบาลจะให้เงินงบประมาณมาสร้างหอพัก ในมหาวิทยาลัยเพียง 50 % ของนักศึกษาทั้งหมดที่มีในมหาวิทยาลัยเท่านั้น เมื่อมันเกิน…

“ประวัติการสร้างสานมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี” วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2537 ท่านเข้ามามีส่วนร่วม หรือมีบทบาทหน้าที่อย่างไรบ้าง ในการดำเนินงานจัดตั้งมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี การเสนอให้จัดตั้งสถาบันอุดมศึกษา ขึ้นในภาคอีสาน รวมทั้งขยายตัวออกเป็นการจัดตั้งมหาวิทยาลัยออกเป็น 3 แห่ง เช่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี มีความเป็นมาดังนี้ พ.ศ. 2484 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ซึ่งมีรัฐบาลจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ได้มีการดำริเรื่องการจัดตั้งมหาวิทยาลัยขึ้นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่จังหวัดอุบลราชธานี พ.ศ. 2500 – 2505 ได้แต่งตั้งคณะกรรมการสำรวจสถานที่ที่เหมาะสมในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือขึ้น เท่าที่จำได้ประกอบด้วยข้าราชการในกระทรวงศึกษาธิการ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และสภาการศึกษาแห่งชาติ ซึ่งมีหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ณ อยุธยา อาจารย์อภัย จันทวิมล  ดร.กำแหง พลางกูร คุณบุญชนะ อัตถากร คุณเกยูร ลิมทอง และคุณเกสิงห์ สุวะตะพันธ์ เป็นต้น คณะกรรมการชุดนี้ ได้สำรวจสถานที่ และได้พิจารณาพื้นที่จัดตั้งมหาวิทยาลัยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่จังหวัดอุบลราชธานีเป็นอันดับแรก  อันนี้สำคัญมาก เพราะว่าจังหวัดอุบลราชธานีเป็นจังหวัดใหญ่ แต่ว่ามีจุดที่ตั้งอยู่ไปทางภาคตะวันออกของอีสาน จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2505 จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้สั่งให้ตั้งมหาวิทยาลัยที่จังหวัดขอนแก่น โดยให้เหตุผลว่าต้องการให้มหาวิทยาลัยที่จะตั้งขึ้น ควรจะมีที่ตั้งในจังหวัดใกล้ศูนย์กลางในเขตภาคอีสาน จึงตกลงตั้งที่จังหวัดขอนแก่น ดังนั้นพื้นที่ที่จังหวัดอุบลราชธานีก็เป็นอันดับรองลงมา เพราะเลือกจังหวัดขอนแก่นแล้ว ในส่วนของคณะกรรมการที่เราได้พิจารณาเลือกจังหวัดอุบลราชธานี  เนื่องจากเราเห็นว่าเป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ มีน้ำและไฟฟ้าสะดวกกว่าจังหวัดขอนแก่นมาก เราเห็นแล้วเราก็ชอบ มีแก่งสะพือ มีแม่น้ำมูลมี  การสำรวจพื้นที่จัดตั้งมหาวิทยาลัย เมื่อครั้งที่ข้าพเจ้ามาสำรวจพื้นที่แล้ว ได้เสนอให้จัดตั้ง มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เป็นมหาวิทยาลัยแห่งที่ 2  ต่อจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น เพราะเหตุผลดังต่อไปนี้ 1.จากการเสนอของคณะกรรมการที่ผ่านมาซึ่งเคยเสนอไว้ว่าจังหวัดอุบลราชธานีเป็นพื้นที่ ที่เหมาะสม ประกอบกับข้าราชการ และประชาชน เสนอแนะให้จัดตั้งที่จังหวัดอุบลราชธานี ประชาชน ในที่นี้คือประชาชนที่เรารู้จัก ที่เป็รตัวแทนมาจากประชาชนและเป็นกรรมการส่งเสริมมหาวิทยาลัยขอนแก่น 2 ท่าน คือ คุณไสล วรรณพินิจ และคุณอากาศ ไสยสมบัติ อดีตเทศมนตรีอำเภอวารินชำราบ ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว ซึ่งขณะนั้นมหาวิทยาลัยขอนแก่นมีคณะกรรมการส่งเสริมกิจการของมหาวิทยาลัยมาจากทุกจังหวัดของภาคอีสาน อันนี้สำคัญมาก ซึ่งต่อปอยากเสนอแนะให้มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ตั้งคณะกรรมการส่งเสริมกิจการของมหาวิทยาลัยที่อยู่ในเขตอีสานตะวันออก คณะกรรมการของเราก็เอ่ยถึงจังหวัดอุบลราชธานี ว่าเป็นจังหวัดที่เคยดำริที่จะจัดตั้งมาแล้ว  จึงควรจะไปจัดตั้งที่จังหวัดนี้ ผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานีขณะนั้นคือ พลตำรวจตรีวิเชียร ศรีมันตร (ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2513-2516)…