งานวิจัยสถาบัน : ท่านคิดว่าสภาพปัญหาของนักศึกษามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ปีการศึกษา 2535 ที่เป็นปัญหาสำคัญของนักศึกษามีอะไรบ้าง กรุณาอธิบายและมหาวิทยาลัยควรจะมีแนวทางในการแก้ไขปัญหานั้นอย่างไร หรือได้ดำเนินการไปแล้วอย่างไรบ้าง อาจารย์ปราณีต : สำหรับในปี 2535 นักศึกษาของเรามีปัญหาอยู่หลายหลาก ผมจะชี้แจงแต่ละปัญหาไปเลยตามความสำคัญตามลำดับจากปัญหามากไปน้อย แล้วขณะเดียวกันก็จะเสนอแนวทางการแก้ไขไปเลยว่าเราได้ทำอะไรไปแล้ว และจะทำอะไรบ้าง ปัญหาเรื่องการเรียน อันนี้ถ้าเรามองจากปรัชญาการผลิตบัณฑิตของมหาวิทยาลัยก็จะเห็นว่าปัญหาเรื่องการเรียนของนักศึกษาเป็นปัญหาที่ค่อนข้างสำคัญก็คงจะมาจากพื้นฐานของนักศึกษาเราที่ว่ามาจากพื้นฐานที่หลากหลาย อาจจะมาจากระดับการศึกษาที่สถาบันการศึกษาต่างกัน ฉะนั้นเวลามาเรียนร่วมกันอาจจะมีบางคนปรับตัวไม่ค่อยทัน อันนี้เป็นปัญหาส่วนตัวของนักศึกษาเองส่วนหนึ่ง แล้วก็อีกส่วนหนึ่งคือมหาวิทยาลัยเองเราเป็นมหาวิทยาลัยใหม่ขาดอุปกรณ์ ขาดตำรา ด้านตำราที่จะให้นักศึกษาค้นคว้ายังไม่เพียงพอและบุคลากรคือ อาจารย์ก็ขาดซึ่งเป็นปัญหาหลักของมหาวิทยาลัยเราขาดมากในเรื่องของอาจารย์ที่จะมาสอนเพราะว่ามหาวิทยาลัยเราอยู่ห่างไกล สวัสดิการต่าง ๆ ก็ยังไม่ดึงดูดอาจารย์ที่จะมาสอน เพราะฉะนั้นอาจารย์ที่มีอยู่ก็เลยยังไม่พอ และที่อยู่ก็รับภาระที่ค่อนข้างจะหนัก การให้การศึกษาแก่นักศึกษาก็ได้ไม่เต็มที่ ในเรื่องของการแก้ไขปัญหาด้านการเรียนการสอนนี้ มหาวิทยาลัยก็ตระหนักดี ผู้บริหารจึงได้มีนโยบายดึงดูดอาจารย์ที่มีประสบการณ์มีความรู้มาสอน โดยการเสนอทุนเรียนต่อบ้าง หรือว่ามีโครงการสร้างบ้านหรือที่อยู่อาศัยซึ่งท่านอธิการก็ได้กล่าวไปแล้ว ในเรื่องของการหาอาจารย์มาเพิ่มเติม ส่วนอาจารย์บางสาขาก็ได้เชิญอาจารย์จากมหาวิทยาลัยอื่นซึ่งเป็นอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญมาสอนพิเศษ นี่เป็นสิ่งที่มหาวิทยาลัยดำเนินการอยู่แล้ว ส่วนอุปกรณ์ต่าง ๆ ก็อยู่ในระหว่างการดำเนินการของงบประมาณจัดซื้อ เอกสารห้องสมุดก็ทราบว่าห้องสมุดจัดซื้อเพิ่มเติมอยู่เสมอ ๆ แล้วก็ประสานงานกับห้องสมุดส่วนกลาง และห้องสมุดของมหาวิทยาลัยส่วนภูมิภาคอื่น ๆ โดยทางระบบเครือข่ายทางคอมพิวเตอร์ และการติดต่อประสานงานทางคอมพิวเตอร์นั้นจะช่วยได้ในเรื่องของตำราที่เรายังขาดแคลน เรื่องทุนการศึกษา โดยส่วนใหญ่แล้วนักศึกษามหาวิทยาลัยเราค่อนข้างจะมีฐานะเศรษฐกิจทางบ้านไม่ค่อยดี ส่วนหนึ่งมาจากนโยบายการกระจายโอกาสของมหาวิทยาลัยด้วยว่าเราอยากให้นักศึกษาที่อยู่ในชนบทมีโอกาสได้เรียน ก็ให้โควต้าค่อนข้างสูง ในส่วนนั้นอันนี้ก็เป็นผลดี เพราะโอกาสที่เราให้เขานั้นเราก็หวังว่าเขาจะเอาความรู้ที่รับจากเราไปพัฒนาหรือ up grade สังคมของเขา สถานะภาพทางบ้านเขาให้ดีขึ้น อันนี้ผมคิดว่าไม่ใช่ความผิดพลาดของมหาวิทยาลัย แต่มันก็เป็นปัญหาในตัวของมันเองว่านักศึกษาเหล่านี้ขาดทุนการศึกษา ฐานะเศรษฐกิจทางบ้านที่จะมาสนับสนุนให้เรียนจบหลักสูตรค่อนข้างขัดสนจึงทำให้นักศึกษาบางส่วนเรียนไม่ได้เต็มที่ เพราะปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายมีส่วนกระทบกระเทือนต่อการเรียนของนักศึกษาด้วย ในแนวทางที่มหาวิทยาลัยดำเนินการก็คือ จัดหาทุนการศึกษาให้นักศึกษา เงินอุดหนุนที่ได้รับจากทางราชการเราได้มาแต่ก็ยังไม่เพียงพอเพราะว่าบรรดานักศึกษาที่ขาดแคลนก็มีอยู่เป็นจำนวนมากทุนที่ให้ในอัตราปัจจุบันโดยเฉลี่ยปีละ 4,000 บาท/ปี/คน ซึ่งถ้าจะมองจำนวนเงินเดี๋ยวนี้ว่า 4,000 บาทต่อทุน ก็คงช่วยอะไรไม่ได้มากอย่างที่เราคาดนัก เพราะว่าจำนวนค่อนข้างน้อย เอามาใช้ในส่วนที่จำเป็นก็คงได้ไม่นาน แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ เพราะฉะนั้นในจุดนี้คณะกรรมการพิจารณาจัดสรรทุนของเราก็มีแนวความคิดว่าทำอย่างไร เราจะเพิ่มจำนวนเงินต่อทุนให้สูงขึ้นได้ เพราะว่าถ้าเราช่วยเขาเราก็อยากจะช่วยให้ถึงที่สุด ให้เขาประสบความสำเร็จได้เลย ถ้าให้แล้วไม่พอก็ไม่ถือว่าบรรลุวัตถุประสงค์ในการให้ทุน เรากำลังพิจารณาขอเสนอให้ทุนเพิ่มจำนวนเงินต่อทุนให้สูงขึ้นกว่า 4,000 บาท ตอนนี้ก็กำลังเก็บข้อมูลว่านักศึกษาที่ขอทุนส่วนใหญ่มีฐานะทางบ้านเป็นอย่างไร แล้วค่าใช้จ่ายจริง ๆ ต่อคนต่อเดือนเป็นอย่างไร ก็คงต้องขอข้อมูลจากทางฝ่ายวางแผนด้วยซึ่งอาจจะมีข้อมูลส่วนนี้ เราจะได้เสนอไปทางสำนักงบประมาณ ว่าเราจะขอปรับเงื่อนไขสูงขึ้นเป็นจำนวนเงินต่อทุนสูงขึ้นได้หรือไม่ ถ้าเราได้ส่วนนี้ก็คงบรรเทาปัญหาเรื่องทุนการศึกษาของนักศึกษาได้บ้าง ส่วนของกองกิจการนักศึกษาเอง เรามีเงินยืมฉุกเฉินอยู่จำนวนหนึ่ง สำหรับให้นักศึกษายืมได้ในยามฉุกเฉิน อันนี้ทำมาตลอดและทำมาแต่แรกแล้ว ในกรณีที่นักศึกษามีความจำเป็นเร่งด่วนทางบ้านส่งเงินมาไม่ทัน ถ้าจำเป็นต้องใช้ในกรณีเร่งด่วนก็สามารถที่จะยืมได้ แต่ก็ไม่มากยืมได้ 300 บาทต่อคน พอเบรรเทาความจำเป็นเร่งด่วนเฉพาะหน้าไปได้ ในเรื่องทุนเราก็มีแนวทางอยู่อย่างนี้ ปัญหาเรื่องที่พัก นับว่าเป็นปัญหาหลักอีกประการหนึ่ง ปัญหาเรื่องที่พักของนักศึกษานั้นผมคาดว่าท่านอธิการก็คงได้ชี้แจงไปบ้างแล้ว เกี่ยวกับนโยบายเรื่องที่พักนักศึกษา ผมอยากชี้ตรงปัญหาว่าปัจจุบันนี้นักศึกษาเราหอพักยังไม่พอ เพราะฉะนั้นก็ต้องอาศัยกระจัดกระจายในหมู่บ้านบ้าง ในเมือง ในอำเภอ…