สภาพแวดล้อม สิ่งแวดล้อม ในการจัดตั้งและดำเนินการวิทยาลัยอุบลราชธานีนี้จะต้องใช้ทรัพยากรในรูปต่าง ๆ เช่น ใช้พื้นที่ดินสำหรับการก่อสร้างอาคารและสาธารณูปการต่าง ๆ ใช้น้ำสำหรับการก่อสร้าง การอุปโภค บริโภค และการเกษตร ใช้แรงงานทั้งจากท้องถิ่นและจากที่อื่น ๆ สำหรับการก่อสร้าง การดำเนินการ และการบริการต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับกิจกรรมของวิทยาลัยฯ ทั้งโดยตรงและโดยการเหนี่ยวนำจากการจัดตั้งวิทยาลัยฯ นอกจากนั้นยังต้องมีการถ่ายทิ้งของเสียในรูปต่าง ๆ ทั้งในรูปน้ำเสียและขยะอีกด้วย ในการนี้จำเป็นต้องมีการสำรวจ ศึกษา เพื่อวางแผนการจัดการที่เหมาะสม เพื่อการจัดหาและใช้ทรัพยากรที่จำเป็นสำหรับการจัดตั้งและดำเนินการของวิทยาลัยฯ การจัดระบบบำบัดและถ่ายทิ้งน้ำเสียและขยะ และการทะนุบำรุงทรัพยากรและดูแลค่าทางสิ่งแวดล้อมทั้งในพื้นที่วิทยาลัยและพื้นที่ข้างเคียง ให้อยู่ในสภาพดีตลอดไปการสำรวจเบื้องต้นด้านสิ่งแวดล้อมนี้ครอบคลุมสองประเด็นหลัก คือ  การจำแนกพื้นที่และการประเมินสภาพแวดล้อม และแนวทางการจัดการสิ่งแวดล้อม ซึ่งสรุปได้ดังต่อไปนี้ การจำแนกพื้นที่และการประเมินสภาพแวดล้อม การจำแนกพื้นที่และการประเมินสภาพแวดล้อมมีวัตถุประสงค์เพื่อทราบ        ลักษณะ องค์ประกอบ และความสัมพันธ์ของสิ่งแวดล้อม ความเป็นไปในปัจจุบัน แนวโน้มในอนาคตรวมทั้งความเหมาะสมและขีดจำกัดของพื้นที่ ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ในการวางแผนการใช้พื้นที่ให้เหมาะสมกับสภาพนิเวศน์ และเพื่อประโยชน์ในการวางแผนการจัดการและการจัดระบบสาธารณูปการด้านสิ่งแวดล้อมต่อไปในการประเมินสภาพแวดล้อมนี้ ได้อาศัยความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบหลักในระบบนิเวศน์ของ ดิน น้ำ อากาศ และมนุษย์ เป็นเกณฑ์ ซึ่งความเป็นไปนี้ครอบคลุมพื้นที่ทั้งในเขตที่ตั้งวิทยาลัยฯ และพื้นที่ข้างเคียง และในการประเมินนี้ได้เน้นเฉพาะประเด็นสำคัญที่สืบเนื่องกับการก่อตั้งและการดำเนินการของวิทยาลัยฯเท่านั้น จากการพิจารณาลักษณะนิเวศน์ของพื้นที่ในการสำรวจเบื้องต้นนี้       สามารถจำแนกพื้นที่ตามสภาพและบทบาทสำคัญทางนิเวศน์วิทยาออกได้เป็น 6 เขต ดังนี้ เขตที่ 1 บริเวณห้วยกอ เขตที่ 2 บริเวณที่ดอน เขตที่ 3 บริเวณที่ราบ เขตที่ 4 บริเวณหนองน้ำและที่ลุ่ม เขตที่ 5 พื้นที่นอกเขตวิทยาลัยฯ ตอนเหนือ เขตที่ 6 พื้นที่นอกเขตวิทยาลัยฯ ตอนใต้ พื้นที่เขตที่ 1 ถึง 4 เป็นพื้นที่ภายในเขตที่ตั้งวิทยาลัยฯ ซึ่งจะได้รับการพัฒนาใช้ประโยชน์โดยการจัดการของวิทยาลัยฯ โดยตรง สำหรับพื้นที่นอกเขตวิทยาลัยฯ (เขตที่ 5 และ 6) นั้น ถึงแม้จะเป็นพื้นที่นอกการจัดการของวิทยาลัยฯ แต่โดยความสัมพันธ์ทางระบบนิเวศน์แล้วพื้นที่เหล่านี้จะได้รับผลกระทบจากวิทยาลัยฯและ/หรือมีผลกระทบต่อวิทยาลัยฯ สภาพและความสัมพันธ์ของสิ่งแวดล้อมประเมินได้ดังนี้ เขตที่ 1 : บริเวณห้วยกอ พื้นที่บริเวณนี้อยู่มุมด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีระดับพื้นดินสูงกว่าส่วนอื่น และมีความลาดเท โดยมีลำห้วยกอรับน้ำระบายออกจากพื้นที่ด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้ ทำให้แยกระบบทางน้ำของพื้นที่นี้ออกจากส่วนอื่น ลักษณะพืชพันธ์ไม้โดยทั่วไปในพื้นที่เป็นป่าโปร่ง ซึ่งแปรสภาพมาจากป่าดิบแล้งเดิม ไม้ขนาดใหญ่ถูกตัดออกไปแล้วเป็นส่วนมาก คงเหลือต้นไม้ขนาดเล็กที่ขึ้นทดแทนตามธรรมชาติกับส่วนหนึ่งขึ้นจากตอไม้เดิมที่ถูกตัดโค่นลงพื้นดินเป็นดินทรายมีการระบายน้ำได้ดีพอสมควร มีความอุดมสมบูรณ์ปานกลางถึงต่ำ ซึ่งเป็นผลจากการชะล้างหน้าดิน แต่อย่างไรก็ตามเนื่องจากน้ำใต้ดินอยู่ที่ระดับไม่ลึกมาก จึงทำให้ดินมีความชื้นและมีพืชคลุมดินช่วยป้องกันการชะล้างหน้าดินได้ส่วนหนึ่ง เขตที่…

1. อาณาเขต บริเวณที่จะใช้เป็นที่ตั้งวิทยาลัยอุบลราชธานีนี้ เป็นที่สาธารณประโยชน์ในความดูแลของจังหวัดอุบลราชธานี1  ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนไว้เมื่อปี พ.ศ. 2469 และสำนักงานที่ดินอำเภอวารินชำราบได้ทำการสำรวจโดยประมาณไว้เป็น 3 บริเวณติดต่อกัน คือ (1) บริเวณหนองตาหมุน (ต.คูเมือง) เนื้อที่ประมาณ 525 ไร่ (2) บริเวณแหล่งน้ำคันฝายน้ำล้นและหนองอีเจม (ต.คูเมือง และ ต.ธาตุ) เนื้อที่ประมาณ 850 ไร่ (3) บริเวณทำเลเลี้ยงสัตว์ (ต.คำขวาง และ ต.โพธิ์ใหญ่) เนื้อที่ประมาณ 3,500 ไร่ รวมเนื้อที่ทั้งสิ้นประมาณ 4,875 ไร่ ต่อมาในปี 2529 ป่าไม้เขตอุบลราชธานีได้ทำการรังวัดพื้นที่เดียวกันนี้ เพื่อประกาศเป็นเขตป่าสงวนฯ แนวเขตที่ได้จากการสำรวจทั้งสองครั้งนี้ยังคลาดเคลื่อนกันอยู่มาก และยังไม่มีข้อยุติ  อย่างไรก็ตาม จังหวัดอุบลราชธานีกำลังดำเนินการเพิกถอนเขตป่าสงวนฯ นี้ และมีโครงการที่จะตัดถนนรอบพื้นที่* ซึ่งการนี้จะทำให้สามารถกำหนดแนวเขตของพื้นที่ได้ชัดเจน โดยถือแนวถนนเป็นเกณฑ์ 2. ระดับพื้นที่ จากการตรวจสอบแผนที่ภูมิประเทศ มาตราส่วน 1:50,000 (กรมแผนที่ทหาร) พื้นที่อยู่ในช่วงเส้นชั้นความสูง 120-130 เมตร (รทก.) และพื้นที่มีความลาดเทเล็กน้อยจากด้านเหนือไปด้านใต้ ในการสำรวจเบื้องต้นด้านวิศวกรรมนี้ ได้ทำการสำรวจระดับดินตามแนวขอบเขตพื้นที่และระดับดินบางจุดภายในเขตพื้นที่โดยเทียบกับค่าระดับสมมติ เพื่อทราบความแตกต่างของระดับพื้นดิน  ทั้งนี้เพื่อใช้อ้างอิงและเพื่อประกอบการพิจารณาในการวางแผนออกแบบอาคารและระบบสาธารณูปการในโอกาสต่อไป 3. ภูมิประเทศและการใช้ที่ดิน จากการศึกษาสำรวจโดยใช้รูปถ่ายทางอากาศ (พ.ศ. 2518 : กองรูปถ่ายทางอากาศ กรมแผนที่ทหาร) ประกอบกับการสำรวจทางเครื่องบินและการสำรวจสภาพภาคพื้นดิน สามารถจำแนกประเภทของภูมิประเทศและการใช้ที่ดินที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ในบริเวณพื้นที่ได้เป็น 4 ประเภทหลัก คือ (1) พื้นที่ดอน ป่าโปร่ง ป่าเสื่อมสภาพ (2) พื้นที่ราบ นาข้าว (3) ที่ลุ่มน้ำท่วมถึง และ (4) แหล่งน้ำผิวดิน พื้นที่แต่ละประเภทมีลักษณะและสภาพโดยสรุปดังนี้ (1) พื้นที่ดอน ป่าโปร่ง ป่าเสื่อมสภาพ พื้นที่ส่วนนี้อยู่ทางตอนเหนือของบริเวณ และแผ่ลงมาในตอนกลางของบริเวณ สภาพโดยทั่วไปเป็นที่มีความลาดเท มีการระบายน้ำดี สภาพป่ามีร่องรอยการถูกตัดไม้ขนาดใหญ่ที่มีค่าออกไป และมีการแผ้วถางทำนาข้าว คงเหลือสภาพป่าโปร่งซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นไม้ที่ไม่มีค่าและมีขนาดเล็ก (2) พื้นที่ราบ นาข้าว พื้นที่ส่วนนี้อยู่ตอนล่าง เป็นที่ราบซึ่งได้ถูกแปรสภาพจากป่าไม้เป็นที่เพาะปลูกในอดีต ในปัจจุบันยังมีประชาชนในละแวกข้างเคียงเข้ามากันคันนายังกักปลูกข้าวในฤดูฝน อยู่บางส่วน (3) ที่ลุ่มน้ำท่วมถึง…